تاریخچه هارد (قسمت ششم)

حافظه موقت ( بافر ) : زمانيكه يك سيستم درخواست اطلاعاتي را مي نمايد ، هارد ديسك علاوه بر اينكه مي بايست بازيابي داده درخواستي ر ا انجام دهد بلكه مسئوليت استقرار ( load ) داده در بافر مربوطه به خود را نيز برعهده دارد . بدين ترتيب در صورتيكه پردازنده درخواست مجدد همان اطلاعات قبلي را داشته باشد ، اطلاعات مورد نياز آن از طريق بافر هارد ديسك تامين

خواهد شد . استفاده از دو مگابايت بافر، ظرفيت مناسبي در اين رابطه مي باشد . در موارديكه از برنامه هاي خاصي نظير فتوشاپ ، استفاده مي شود ، ظرفيت هشت مگابايت براي بافر ، منطقي بوده و اثرات مثبتي را در رابطه با افزايش كارائي سيستم بدنبال خواهد داشت .

تشريح مشخصات يك هارد ديسك :

تعيين ظرفيت ، يكي از اولين و در عين حال مهمترين تصميمات در رابطه با انتخاب يك هارد ديسك مي باشد .هارد ديسك هاي با ظرفيت بالا هميشه از لحاظ قيمت گرانتر مي باشند،چرا كه توزيع آخرين مدل ها و ظرفيت ها در ماه هاي نخست توليد بسيار اندك بوده و همين عامل افزايش قيمت آنان را بدنبال خواهد داشت.براي تهيه يك هارد ديسك با ظرفيت مطلوب مي توان پس از كاهش قيمت آخرين مدل هاي ارائه شده ، اقدام لازم را انجام داد .( تامين هارد ديسك مورد نظر پس از فروكش نمودن جو ايجاد شده در ماه هاي نخست توليد ) . پارامترهاي زير را مي توان در زمان انتخاب يك هارد ديسك در نظر گرفت :

ظرفيت : حداقل ( بيست تا چهل گيگابايت ) ، پيشنهادي ( شصت تا هشتاد گيگابايت ) ، حداكثر ( يكصد تا دويست و پنجاه گيگابايت )تهيه هارد ديسك هايي با ظرفيت بالاتر از نياز موجود، تصميمي منطقي مي باشد . قيمت هارد ديسك هاي با ظرفيت بيشتر همواره بالاتر از ظرفيت هاي پائين تر ميباشد ( تفاوت زياد نمي باشد) بعنوان نمونه،تفاوت ظرفيت هارديسك هاي 60GB با 80GB چيزي در حدود 20GB مي باشد كه اين ظرفيت قابل توجهي است اما از نظر قيمتي اين هارديسك ها اختلاف چنداني با هم ندارند.سرعت دوران : حداقل ( 5400 دور در دقيقه) ،پيشنهادي ( 5400 تا 7200 دور در دقيقه ) ، حداكثر ( 5400 تا 7200 دور در دقيقه ) بالا بودن سرعت دوران يك هارديسك نشاندهنده بالا بودن سرعت ذخيره و بازيابي اطلاعات است. درصورتيكه از كامپيوتر بمنظور انجام كارهاي چندرسانه اي استفاده مي گردد ، بالا بودن تعداد دور در دقيقه يك هارديسك بسيار حائز اهميت است. اين خصوصيت هاردديسك در برنامه هايي نظير word و يا استفاده از اينترنت ، چندان مشهود نخواهد بود .هاردديسك ها ي با ظرفيت بالا ، اغلب داراي سرعت دوران كمتري مي باشند ( 5400rpm ) . سرعت اينترفيس : حداقل (Ultra  ATA/100 or ATA 133) ، پيشنهادي (Ultra  ATA/100 or ATA 133) ، حداكثر(Ultra  ATA/100 or ATA 133) تفاوت سرعت بين درايوهاي ATA/100 و 133ATA/ براي اكثر كاربران مشهود و قابل ملاحظه نخواهد بود. براي اينكه از سرعت درايوهاي انتخابي بطرز موثري استفاده شود، مي بايست سرعت آنان با كامپيوتر سازگار باشد ، در غير اينصورت مي بايست ار كارت هائي استفاده شود كه سرعت درايو را با سرعت كامپيوتر هماهنگ نمايد.

سرعت جستجو : حداقل (ms 8 و يا پائين تر) ، پيشنهادي (ms 8 تا ms 9) ، حداكثر (ms 9)متوسط سرعت جستجو ( بر حسب ميلي ثانيه اندازه گيري مي گردد) در واقع به سرعت پيدا نمودن اطلاعات ( يك بخش خاص از داده ) ذخيره شده در يك درايو اطلاق مي شود.اكثر كاربران در زمان انتخاب يك هارد ديسك به موضوع فوق توجه نكرده و حتي در فعاليت هاي روزمره خود با كامپيوتر كمبودي از اين بابت را حس نمي نمايند . در موارديكه اطلاعات در بخش هاي متفاوت هارد ذخيره شده باشد، يافتن هر بخش از اطلاعات ذخيره شده و ارتباط بين آنان ، زمان مختص خود را خواهد داشت .

اندازه بافر : حداقل (دو مگابايت) ، پيشنهادي (دو مگابايت و يا هشت مگابايـت ) ، حداكثر (دو مگا بايت و يا هشت مگابايت) بافر ،‌ يك حافظه Cache بر روي درايو بوده كه بطور موقت اطلاعات در آن ذخيره شده تا در صورتيكه پردازنده مجددا" درخواست آنان را داشته باشد ، اطلاعات از محل فوق و با سرعت بيشتري در اختيار پردازنده قرار داده شوند. اكثر هاردديسك ها به طور معمول داراي بافري به ظرفيت دو مگابايت مي باشند(درايوهايي با بافر بالاتر نيز وجود داشته كه از آنان براي اهداف خاصي استفاده مي گردد).

استفاده از دو هارد ديسك :

اگر هر دو هارد ديسك را بر روي يك كابل قرار دهيم بايد يكي  در حالت مستر و ديگري  در حالت   slave باشد . هنگام راه اندازي سيستم بايد وارد   setup شده و قسمت   IDE HDD AUTO DETECT  را انتخاب و كليد  f3 را مي فشاريم سيستم شروع به شناسايي هارد كرده و اولي را با نام   primary  master  شناسايي مي كند . آن را تأييد مي كنيم . چنانچه شناسايي نشدند مراحل فوق را تكرار مي كنيم. اشكال ممكن است يا از كابل باشد و يا از master و slave كه به خوبي تعريف نشده اند و يا مي توان يكي از هاردها را   master انتخاب كرد و با برداشتن  pin يا جامپر از پشت هارد دوم باعث شويم كه خود كامپيوتر دومي را شناسايي كند.

چگونه 2 كامپيوتر را هارد به هارد كنيم :

براي انتقال اطلاعات از سيستمي به سيستم ديگر راههاي متعددي وجود دارد . اما اصولاً رسانه هاي جابجا كننده اطلاعات به دو بخش آنلاين  ( on line ) و آفلاين  ( off line ) تقسيم مي شود . بخش اول ، انواع شبكه است شبكه هاي  ETHERNET متداولترين نوع آنها است اين روش به كارت شبكه و كابل كشي نياز دارد . البته با وجود قدر پيچيدگي و دردسر بهترين راه همين است . استفاده از كابلهاي لينك نيز درواقع ايجاد نوعي شبكه است،  كابلهاي  PARALLEL ،  SERIAL ،  USB هر سه اين امكان را دارند كه البته دو مدل اول به دليل سرعت پايين تقريباً منسوخ شده اند . غير از رسانه هاي آنلاين روش هاي آفلاين نيز وجود دارد كه معمولاً به چند دليل به كار گرفته مي شوند يكي دسترسي نداشتن به انواع شبكه دوم فواصل دور و يا پايين بودن سرعت اتصال و در آخر موارد امنيتي كه اجازه انتقال اطلاعات را به صورت آنلاين نمي دهد . در اين گونه موارد وقتي حجم اطلاعات زياد نباشد مي توان با استفاده از رسانه هايي همچون سي دي يا دي وي دي مشكل را حل كرد اما هنگامي كه صحبت از حجم بالايي از اطلاعات باشد روش قبل ضمن كند بودن مقرون به صرفه نيست . بهترين راه حل در اين موارد اصطلاحاً هارد به هارد كردن است براي اين كار كافي است هارد ديسك يكي از سيستم ها را به سيستم مقصد متصل كنيم . پس از گذراندن مراحل شناسايي هارد به وسيله سيستم و سيستم عامل به راحتي مي توان تمام اطلاعات مورد نظر را در مدت كوتاهي جابجا كرد . هر چند اين روش مزاياي زيادي دارد اما معايب آن آسيب پذيري هارد ديسك در نقل و انتقال و همچنين نياز به باز كردن سيستم مبداء و مقصد است .

 پارتيشن چيست؟

پارتيشن در لغت به معني تقسيم کردن و مجزا کردن است. درست مثل پارتيشن در ساختمانها و اداره ها که يك قسمت را از قسمت ديگر جدا ميکند، در هارد ديسک کامپيوتر هم ميشود قسمتهاي مجزايي ساخت که اطلاعات داخل آنها از يکديگر جدا باشد.حتي ميشود نوع ذخيره فايلها در هر پارتيشن مجزا باشد.

از مزاياي چندين پارتيشن داشتن اين است که اگر اطلاعات يک پارتيشن در اثر ويروس و يا به علت سهل انگار از بين رفت، اطلاعات بقيه پارتيشنها باقي بماند.ديگر اينکه ميشود چندين سيستم عامل روي يک کامپيوتر داشت. مثلا خيليها ويندوز XP و ويندوز 98 يا ME رو باهم دارند.

 File Systemهاي مختلف:

فرض کنيد که در خانه يک کمد داريد که سه تا کشو دارد. هر کشو مخصوص يک نفرمي باشد. هر کس به سليقه خود  وسايلش را داخل کشو قرار ميدهد. يکي وسايل را مرتب کنار هم ميچيند. يکي وسايلش رو مرتب پشت سر هم داخل کشو چيده و هر چيزي معلوم است کجا قرار دارد. يکي هم وسايلش رو درهم ريخته داخل کشو قرار مي دهد. يکي هم کشوهايش خالي و مرتب بوده  و تمام وسايلش را ريخته در وسط اطاق!

طريقه چيدن وسايل داخل کشو را ميشود به سيستم مديريت فايل در هارد ديسک تشبيه کرد. شما اطلاعاتتان را بر روي هارد داخل فايلها و شاخه هاي مختلف ذخيره ميکنيد. اين فايلها در جاهاي مختلف هارد ذخيره ميشوند و شما ممکنه چندتايي از فايلها را پاک کنيد و مجدد فايل جديد جاي آنها بريزيد. اين وظيفه File System است که به ويندوز بگويد کجاي هارد خالي است و اطلاعات را کجا ذخيره کند و فايلي که ميخواهيد پاک کنيد از کجاي هارد ديسک پيدا کند.

File System هاي مختلفي وجود دارد که مهمترين آنها به شرح ذيل مي باشد:

1- FAT يا File Allocation Table سيستمي بود که از زمان داس مورد استفاده بود و به FAT16  مشهور بود. اين سيستم که هنوز هم ويندوزهاي مختلف آن را مي شناسند و اطلاعات داخلآن را نشان مي دهند، در زمان خودش خيلي خوب بود. ولي بعدها که هارد ديسکهاي ظرفيت بالا به بازار آمد. ديگر نميتوانست مديريت مناسبي براي حجمهاي بالا ارايه کند. از محدوديتي كه FAT16 داشت اين بود كه نميشد پارتيشنهايي بزرگتر از 2 گيگابايت داشت. به همين خاطر از ويندوز 98 به بعد، يك سيستم ديگربه نام FAT32 به بازار آمد.

2- FAT32، كه نسخه تكميل شده FAT16 است، با ويندوز 98 به بازار آمد و خيلي از اشكالات FAT16 را از بين برد. FAT32 ميتواند پارتيشنهايي به بزرگي 2 ترابايت ( 2000 گيگابايت) داشته باشد ولي هنوز محدوديت حجم فايل وجود دارد. يعني حداكثر اندازه يك فايل ميتواند 4 گيگابايت باشد. اين فايل سيستم را هنوز تمامي سيستم عاملهاي ماكروسافت (البته از ويندوز 98 به بالا) ميشناسند.

3- NTFS يا New Technology File System كه با ويندوز NT به بازار آمد و ميتوانست اشكالات FAT يا FAT32 را براي هاردهاي بزرگ پوشش بدهد و به عنوان يك فايل سيستم براي هاردهاي ظرفيت بالا و هاردهاي سرورها باشد. از خصوصيات اين فايل سيستم ميشود به عدم محدوديت اندازه فايل و پارتيشن و جلوگيري از نوشتن اطلاعات بر روي نقاط معيوب هاردديسك (Bad Sector)، قابليت رمزگذاري بر روي اطلاعات و محدود كردن دسترسي بر اساس كاربر اشاره كرد. پارتيشنهايي كه از اين فايل سيستم استفاده ميكنند را فقط ميشود در ويندوزهاي NT، 2000، XP و NET. استفاده كرد. يعني در ويندوز 98 يا ME نميتوانيد اطلاعات داخل آنها را بخوانيد يا بنويسيد. (البته برنامه هاي كمكي براي اين كار وجود دارد)

4- Linux Ex2/Ex3 دو فايل سيستم معروف لينوكس هستند كه به صورت پيش فرض در نسخه‌هاي مختلف لينوكس استفاده ميشوند. اگر تا بحال فقط از ويندوز استفاده كرديد احتمالا اين فايل سيستم را تا به حال نديده ايد. خصوصيات بارز آن امكان داشتن پارتيشن تا اندازه 4 ترا بايت (4000 گيگابايت) و قابليت بازيابي بسيار بالاي اطلاعات است. هيچكدام از سيستمهاي عامل ماكروسافت تا به حال امكان استفاده از پارتيشنهاي لينوكس را در اختيار نگذاشته اند، يعني اطلاعات داخل آنها را نميشود (البته نرم افزارهاي خاصي براي اين كار هست) خواند و نوشت.

5- انواع ديگر: فايل سيستمها به همين تعداد محدود نميشوند. تقريبا هر سيستم عاملي براي خودش يك فايل سيستم مجزا دارد، مثلا Novel يا Os/2 هر كدام فايل سيستم خودشان را دارند ولي كسي كه با ويندوز كار ميكند، كمتر با اونها سر و كار دارد.

 

تماس با ژرف

آیا سوالی دارید ؟احتیاج به مشاوره و راهنمایی دارید؟

در مورد بازیابی اطلاعات به ما ایمیل بزنید و همان لحظه پاسخ خود را در یافت نمایید.

ایمیل های ارتباطی با بازیابی طلایی ژرف:

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

 این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

لینک های مهم

  • امنیت اطلاعات
  • امنیت اطلاعات
  • تعمیرات و آموزش
  • تخفیفات طلایی
  • پشتیبانی شبکه

اهداف ژرف

بازیابی طلایی ژرف با هدف ارائه خدمات مناسب در زمینه بازیابی اطلاعات در بهمن ماه سال 1384 توسط کارشناسان حرفه ای ایران تاسیس شد.

بازیابی طلایی ژرف

Scroll to Top